Zrobiliśmy nasz pierwszy kurs online! Zapraszamy do kursu: Wykres Gantta w Excelu - https://www.subscribepage.io/gantwexcelu
Nie ma jednej metodyki, która byłaby na tyle uniwersalna, że świetnie sprawdziłaby się w każdym projekcie i zapewne nigdy taka nie powstanie, z uwagi na ogromną różnorodność projektów. Metodykę możemy traktować jako zbiór wzorców, które mają pomóc wyeliminować błędy i problemy, które mogą się pojawić oraz zwiększyć wydajność wykorzystania zasobów, oraz pomóc dowieść projekt na czas, w zaplanowanym budżecie i zakresie.
Po co więc nam są metodyki? Czy to nie za mało? Musi być w tym coś więcej…
Metodyki dają również poczucie kontroli i dbałości o projekt, wyznaczają kierunek działania, utrzymują zaangażowanie interesariuszy i dają poczucie bezpieczeństwa, że ktoś już robił coś w podobny sposób i zadziałało, więc u nas też może. Poszczególne metodyki zostały opracowane, aby jak najlepiej zarządzać projekty o danych cechach. Dlatego wybór odpowiedniej z nich powinien być dobrze przemyślany. Konsekwencje złej decyzji mogą być bardzo kosztowne. Jedną z podstawowych decyzji jest to, czy projekty powinniśmy prowadzić z pomocą metodyk tradycyjnych czy zwinnych. Poniżej przedstawiam kilka kryteriów, które kilka lat temu zaproponował prof. Witold Chmielarz, a które mogą pomóc w podjęciu odpowiedniej decyzji.
Zrobiliśmy nasz pierwszy kurs online! Zapraszamy do kursu: Wykres Gantta w Excelu - https://www.subscribepage.io/gantwexcelu
1. Stosunek do zmian w projekcie
Tutaj nie będzie żadnej rewelacji. Metodyki kaskadowe (tradycyjne) na ogół zakładają realizację wcześniej szczegółowo opracowanego planu projektu i są nieprzychylnie nastawione do większych zmian, które wywracają projekt do góry nogami. Każda większa zmiana pociąga za sobą wzrost kosztów i wydłużenie realizacji projektu. Takie metodyki doskonale za to sprawdzą się w „stabilnych” projektach, gdzie nie przewiduje się zmian wymagań, czy wykorzystywanych technologii w czasie trwania projektu. Dobrze sprawdzą się też w projektach, gdzie potrzebny jest długi okres przygotowawczy, zanim rozpocznie się prace realizacyjne. Najlepszym przykładem są tu projekty konstrukcyjne i budowlane, w których niezbędne jest wyeliminowanie potencjalnych ryzyk na etapie planowania, gdyż ich późniejsze pojawienie się może mieć katastrofalne skutki dla całego projektu.
Metodyki zwinne akceptują występowanie zmienności, dlatego lepiej sprawdzą się przy realizacji projektów, które mogą ewoluować w trakcie ich trwania. Nie skupiają się one na szczegółowym rozpoznaniu wymagań i planowaniu dla całego projektu, ale dla poszczególnego etapu czy zadań. Lepiej sprawdzą się więc w projektach, których rezultat nie jest do końca znany lub też określona jest jedynie potrzeba biznesowa, którą dane rozwiązanie ma spełnić, ale sam efekt projektu nie jest określony.
2. Harmonogram finansowania projektu
W przypadku projektów, w których rozkład kosztów i sposób finansowania ma charakter wykładniczy (powoli rosnące koszty na początku projektu, dalej wykładniczo wraz z oddawaniem poszczególnych części projektu), zalecane jest podejście zwinne. Natomiast w przypadku projektów o logarytmicznym rozkładzie kosztów ich pokrywaniu (wysokie na początku projektu, stabilizujące się w kolejnych etapach) zaleca się podejście tradycyjne.
3. Typ budżetu
Równomierne rozłożenie budżetu w czasie może być przesłanką do zastosowania metodyk tradycyjnych (również zwinnych). Natomiast duża niepewność i nierównomiernie rozłożone wykorzystanie budżetu może być przesłanką do zastosowania metod zwinnych.
4. Elastyczność harmonogramu
Sztywny i niezmienny harmonogram od razu sugeruje skłonienie się w stronę metodyk tradycyjnych, w przeciwieństwie do metodyk zwinnych, które mogą się sprawdzić w przypadku bardziej elastycznym harmonogramowaniu.